كه « 1 » سه خصلت درو بود « 2 » ، دين پاك « 3 » و « 4 » دوستى « 5 » نيكان و « 6 » دانش تمام . گفتم « 7 » پادشاهان « 8 » را به چه چيز بيشتر حاجت افتد « 9 » ، گفت به مردم دانا « 10 » . گفتم « 11 » اندر « 12 » جهان كه بيگانه « 13 » تر ، گفت آنك نادان‌تر « 14 » . گفتم اندر جهان « 15 » كه نيكبخت‌تر « 16 » ، گفت آن كس كه « 17 » كردار « 18 » به سخاوت بيارايد و گفتار « 19 » به راستى « 20 » . گفتم « 21 » هيچ عزّ هست كه درو « 22 » ذلّ باشد ، گفت عزّ « 23 » در پادشاه و عزّ با حرص و عزّ با عشق . گفتم « 24 » چه چيزست كه آن

--> ( 1 ) . چنين است در ح و ش و د . ج و ع و گ و س : آنكه . ( 2 ) . چنين است در نسخهء س . ج و ع : دارد . ش : در وى باشد . د : در وى سه خصلت بود . ح : سه چيز از وى نبايد . ( 3 ) . اين كلمه در ح نيست . ( 4 ) . اين حرف در نسخهء ج نيست . ( 5 ) . چنين است در ح . نسخ ديگر : محبت . ( 6 ) . اين حرف در نسخهء ج نيست . ( 7 ) . از اين جا تا جملهء « نيكويى به چند چيز تمام شود » در صفحهء ( 19 ) از نسخهء ش سقط شده است . ( 8 ) . چنين است در ح . ساير نسخ : پادشاه . ( 9 ) . ع و س : حاجت بيشتر افتد ح : را حاجت بچه بيشتر . ( 10 ) . ح : به مردم استوار عاقل خردمند . ( 11 ) . ع : گفتم هيچ عزّ هست . . . الخ . اين حكمت در اين نسخه پيش آمده است . ( 12 ) . چنين است در ح . نسخ ديگر : درين . ( 13 ) . چنين است در ج و گ . ح و س : كه بيكارتر . اين حكمت در نسخهء ع پس از سه حكمت ديگر آمده است . ( 14 ) . ع : گفت نادان . ح : نادان پرورد . ( 15 ) . چنين است در ح . س : در جهان . نسخ ديگر ، در اين جهان . ( 16 ) . د : نيكوتر . ( 17 ) . چنين است در ح . نسخ ديگر : آنكه . ( 18 ) . ح و س : كردار را . ( 19 ) . ح : گفتار را . ( 20 ) . ح : به راستى و آن كه جهان را بدين جهان ندهد . ( 21 ) . اين حكمت در ج و س نيست . ( 22 ) . چنين است در نسخهء ع و ت . گ : در آن . ح : بدان . ( 23 ) . ح : سه عزّ باشد با ذلّ ، يكى خدمت پادشاه ، دوم عزّ عشق ، سيم عزّ با حرص . ( 24 ) . از اين حكمت تا « گفتم چه كنم تا . . . » جز در ح در هيچ يك از نسخ ديگر اصلا نيامده است .